Duygusal yaratıklarız ve kendi duygularımızın karşımızdakinde de %100 olduğunu düşünüyoruz,oysa her "duygu" kişiye özel düşünsel bir yorumdur, ilişkiye girilen digerleriyle aslinda kendi duygumuzu yaşarız, ona bir anlam verir birde yorum yaparız, oysa duygu bir yüzleşme aracıdır,duygusal durumlardan olan öfke sinir de kişinin kendine dönüp bakması için bir nimettir, eger duyguya daha önce verdiğimiz anlamı vermezsek ve yorumlamazsak onu, yani hiç birşey yapmazsak (yani hiç bişe yapmama hali yorum yapmama halidir) o an yepyeni bir deneyimle karşılaşırız..
Duygu bizim deneyimlerimiz için araçtır onu reddetmek yada kabul etmek yerine onu yorumlamamak da bir yoldur ve bir kapı açar:)

zaman

o zamanın çok ötesinde bir bina

zamanda yolculukta

bina ANa teslim olmuş

zaman ve an içiçe girmiş

bir dost gibi sarmış sarmalamış

dışı zamanda

içi ANda

dışındaki saat

zamanda sonuç

içindeki boşluk

ANda sebep

gölgesi izliyor zamanı

belli ki artık telaşı kalmamış..

düş 5.mayıs.2008